53 DA! – Abenduak 7, agenda

 

ELKAR TALDEKO AURKEZPEN ETA SINAKETAK – ABENDUAK 7

Tretatxu, lapurren gobernadorea

Hektor Ortega

11:00 – Sinaketa Txertoaren standean

12:00 – Aurkezpena Ahotsenean

 

 

 

Miguel Madariaga – Ametsak errealitate bihurtuz

Igor Anton eta Yon Suinaga

12:00 – 14:00 – Sinaketa Elkar Banaketako standean

 

 

 

 

 

Amek ez dute

Katixa Agirre

12:00 – 14:00

17:00 – 18:30

 

 

(Irakurri +)

53 DA! – Abenduak 6, agenda

 

ELKAR TALDEKO AURKEZPEN ETA SINAKETAK, ABENDUAK 6

 

Everest. Herri oso bat gailurrean.

César Llaguno.

11:30 – Sinaketa Sua edizioaken standean 

 

 

 

 

 

Miguel Madariaga – Ametsak errealitate bihurtuz

Yon Suinaga

12:00 – Sinaketa elkar banaketako standean 

 

 

 

 

Melocotones de viña 

Lola Lopez de Lacalle

12:00 – Sinaketa Txertoa-ko standean 

 

 

 

(Irakurri +)

53 DA! – ‘Eskularru beltzak’ bildumaren aurkezpena ahotsenean (abenduak 5)

 

Jasone Osoro eta Josevisky Elkar argitaletxeko standean  ‘Eskularru beltzak’ sinatzen aritu dira eguerdian eta orain, bilduma aurkeztu berri dute ahotsenean: Eskularru beltzak, Casting-a, Ikasbidaia eta Ihes; lau liburu, sei gaztetxoren bizipenen eta eskarmentuen lekuko. Bizitza, boxeoa bezala, borroka da, eta eroritakoan altxatzea beste erremediorik ez da geratzen.

Hemen duzue aurkezpen bideoa: 

(Irakurri +)

53 DA! – Abenduak 5, agenda

 

ELKAR TALDEKO AURKEZPEN ETA SINAKETAK, ABENDUAK 5

Gaur ireki ditu ateak Durangoko Azokak eta hauek dira elkar Taldeak lehen egunerako antolatu dituen aurkezpen eta sinaketak. Gaur, gainera, ikasleen eguna da. 

 

Saharako Itsasoa 

Lur Gallastegi 

10:30 – Sinaketa Elkar argitaletxeko standetan

 

 

 

Eskularru beltzak bilduma

Jasone Osoro eta Josevisky

12:00 – Sinaketa Elkar argitaletxeko standetan. *Zozketa, sariak eta opariak aurkituko dituzue bertan!

13:00 – Aurkezpena Ahotsenean 

 

 

 

 

 

 

“Hariak” Yoseba Peña

 

Yoseba Peña “Nahiz eta hiru egoerak zeharo ezberdinak izan, badago hariok lotzen dituen bilbe potente bat: kemena”

Hiru emakumeren begirada baliatu du Yoseba Peñak bere nobela berrian, Hariak (Susa, 2018), XX. mendeko  50 urteko historia istorioen bidez jorratzeko, Errepublika garaian hasi eta 1980 urte aldera arte. Ezarritako mugetatik harago doazen emakumeen kemenak gidatzen du irakurlea memoria historikoan barrena.

Hariak” 36ko gerra aurreko giroarekin hasi eta Juan Paredes Txikiren fusilamenduen osteko garaietara iristen da. Zergatik jorratu duzu hain tarte luzea?

Emakumez betetako familia batean hazi nintzen: birramama, amama eta haren ahizpa bikia, beste amama, ama… eta txikitatik liluratu izan nau haien arteko alde eta berdintasunak bilatzeak, nondik sortu ziren ulertzeak.

Gainera, gizaldi oso bat kabitzen da 1930etik 1990era eta, Hegoaldean behintzat, seguruenik izango da gehien markatu gaituen denbora-tartea, Karlistaldiekin batera. Horren inguruan eman zaigun kontakizunak, ordea, ez nau inoiz asebete, zerrenda luze bat besterik ez baita: jeneralak, heroiak, eroriak, gerrak, dominak, balentriak eta abenturak, gehien-gehienek gizasemeren bat protagonista dutenak. Pertsona anonimoen bizimodua eta bizialdia aztertu behar dira intrahistoria ezagutzeko, hots, Danilo Kiš-en Hildakoen entziklopedian agertzen direnen horiena. Proiektuarekin ibili naizen urteotan, etengabe izan dut gogoan Bertolt Brecht-en poema hura, Joxe Azurmendik euskaratu eta Mikel Laboak kantatu zuena:

(…) Lima distirant hura

eraiki zuten langileak, ze etxetan bizi ote ziren?

(…) Felipe Espainiakoak negar egin zuen bere Armada

 urperatu zenean. Ez ote zuen beste inork negarrik egin?

Nire ustez, estu lotuta daude Espainiako Gerra Zibila, frankismoa eta 80ko hamarkadako hilketak Euskal Herrian. Lehenagotik datorren gatazka baten aroak dira eta, hura bere osotasunean ulertu ahal izateko, beharrezkoa da garai guztietako bizitza anonimoak arakatzea, xehatzea, atzematea.
(Irakurri +)

“Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak” Iban Zaldua

Iban Zaldua, fikzioaren aldarrikapena eta festa. 

Ipuin-bilduma berri batekin dator Iban Zaldua: Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak, errealitateari beste dimentsio bat ematen dioten 32 istorioz osatua.

Zure azken ipuin-liburu honetan badira ezaugarri berriak eta badira zure narratibaren unibertsoan ohikoak diren elementuak, ezta?

Esango nuke baietz. Desplazamendu bat dago, imajinatzen dut adinaren ondorioz, agian lehen nire narratiban horren ohikoak ez ziren gai batzuetara, hala nola heriotza eta zahartzarora, edo gurasoen eta seme-alaben arteko harremanetara. Baina, aldi berean, badago jarraikortasun bat, bikote-harremanen gorabeherei, egoera soziopolitikoari edo metaliteraruraren alorrei dagokienean, adibidez. Eta, horrekin guztiarekin batera, ahalegin bat estiloa fintzeko eta urrunago iristeko, pentsatu nahi nuke.

Jarraikortasun elementu horietako bat da La Cosa

Bai, gai errekurrentea da nire ibilbidean, eta, ziurrenik euskaraz idaztera eraman ninduen arrazoietako bat. Nahiz eta liburu honetan, euskal gatazka delakoaz baino, edo bere ondorioez baino, agian gehiago aritzen naizen “errelatoaren” batailei buruz, ETA osteko paisaiari buruz. Literatura da, konbentzituta nago, memoria eraikitzeko daukagun gailuetako bat. Agian ez inportanteena: benetako kontakizunak jasotzea, historian dauden hutsuneak betetzea… hori guztia inportanteagoa da. Baina nonbaiten egin badezaket ekarpen bat, fikzioaren alorrean da. Eta fikzioaren beharra ere badugu, nik uste, honetan beste gai askotan bezala, historia “ofizialak” ez direlako leku guztietara iristen.

(Irakurri +)