La leyenda del desierto – Capítulo 1

¿Cuántas veces has pensado que Getxo cuenta con parajes ideales para ambientar un buen thriller? Carlos Egia no solo lo ha pensado sino que lo ha puesto en práctica.

Y el resultado es “La leyenda del desierto”, un thriller  absorbente que discurre sobre los acantilados de La Galea, desde la playa de Azkorri hasta el interior de viejos bares olvidados de Algorta. Si quieres echarle un vistazo, aquí tienes el primer capítulo.

Pero, ojo, que engancha.LA LEYENDA DEL DESIERTO_1. capitulo

Apuntatu zaitez eta landu zure sormena!

Gutxi falta da 3. Eko Sketch Vitoria-Gasteiz maratoiaren ekitaldirako eta guk jada prest dugu dena.

Eko sketch-en izen emateko arrazoi bat baino gehiago daude. Horien artean,  egitasmo ederra izateaz gain, bertan topatuko duzun giroa ezin hobea izango delako.

Bestetik, maratoian parte hartzeko behar adina material (Moleskine koaderno bat eta Moleskine arkatz bat) oparituko dugulako izena ematen duzuen guztien artean Gasteizko San Prudencio elkar liburu-dendan. Gainera, hamaiketakoa ere gure kontu izango da.

Guzti honez gain, sari potoloak banatuko ditugu irabazleen artean:

MOLESKINE Smart Writing System

MOLESKINE motxila metro

Elkar opari txartela.

Zer behar duzun hori lortzeko? Izena eman eta sormena lantzea, besterik ez.

Informazio gehiago: www.ekosketch.eus

Literaturia 2019 badator!

2019ko maiatzaren 10etik 12ra bitartean hitzordua daukazu Literaturiarekin, euskal letren plazarekin, Zarautzen. 

Egitarauaren baitan, Elkar Argitaletxearen hainbat liburu aurkeztuko dira larunbatean, maiatzaren 11an, Garoa Liburudendan: 

 

11:00 – Ez da erditzea – Ione Gorostarzu

Amatasuna gai zentraltzat hartzen duen poema-bilduma: ama bihurtu aurreko emearen sentipena; haurdun bihurtzeak sortzen dituen larritasunak, pozak eta beldurrak; ama bilakatzearen sentimendu kontraesankorrak, maitasun eta ukazioen koktelaz; norbere amarekiko alaba izateak dakartzan buruhausteak…

 

 

 

 

 

(Irakurri +)

Aintzane Usandizaga, deserosotasunean eroso

Lehen liburua atera berri du Aintzane Usandizagak: Kabitu ezina, zortzi ipuinez osaturiko bilduma, giza harremanetako arrakaletan hazka egiten duena, normalitatetik kanpoko egoerei eskaintzen dien begiradak bihurtzen dituztelakoan egoera horiek interesgarri.

Zure lehen liburua da hau; betidanik idatzi izan duzu? Noiz hasi zinen liburuan pentsatzen?

Betidanik gustatu zaizkit istorioak, oroitzeko gai naizenetik. Entzun eta irakurri egiten nituen, eta azkenean neuk ere asmatzeko beharra sentitzen nuen.

Azken urteetan konstanzia gehiagorekin aritu naiz idazten. Liburuan dauden istorio batzuk sortzen hasi nintzenean oraindik ez nuen bilduma bat egitea buruan, baina duela urtebete pasatxo hasi nintzen proiektu bateratu gisa planteatzen, lehiaketa batera aurkezteko. 

Ipuina duzu genero kuttuna ala entrenamendu bat da eta beste batzuetan ere saiatzeko asmoa duzu?

Irakurle moduan ipuinekiko harreman berezia dut, asko eragiten didate. Horrek ez du esan nahi istorioak kontatzeko beste moldeekin gozatzen ez dudanik; denetarik irakurtzea gustatzen zait.

Idazterakoan, orain arte behintzat, ipuinak sortu ditut batez ere, agian kontatu nahi nuenari ondoen egokitzen zitzaiona generoa zelako. Entrenamendua idazten duzun guztia delakoan nago, inoiz amaitzen ez dena, gainera: ipuina, nobela zein antzerkia izan; ez zait iruditzen bata bestearen gainetik dagoenik. Bakoitzak ditu bere ezaugarri, zailtasun eta indarrak. Ez dut bestelako genero edo formatuetan jarduteko aukera baztertzen, kontatu nahi dudanari egokituz gero. 

(Irakurri +)

“Adineko emakume bat erakutsi nahi nuen, baina ez amona estereotipatuaren paperetik” Miren Amuriza

Liburuan badago protagonista argia: Sabina, edadeko emakumea. Indartsua, senarra hil ostean baserria gobernatzeko kapaza, eta azken urteotan Henry koinatua zaintzen dabilena. Nondik abiatu zinen historia hau idazteko?

Perfil horretako andre asko eduki ditut inguruan, nire umetako  auzoa  baserri  mundukoa  zelako,  nire  familia ere bai, eta ezagutu nituen halako andreak, andre tenperamentalak, indartsuak, gero beste errepresentazio batzuetan topatu ez ditudanak. Mitifikatu barik, mistifikatu barik, saiatu naiz adineko emakume baten egunerokoa islatzen, baina ez amona estereotipatuaren paperean, baizik eta bere bataila propioak libratzen  dabilen  andre  eskarmentatu  baten  paperean. Hori da Sabina. Baserriari eta lurrari oso lotuta egon den pertsona baten bizipena erakutsi nahi izan dut, instintu animal zoliak dituena; beste mundu ikuskera batetik dator baina gaur egungo gizartean ageri-agerian dauden problematika asko gorpuzten ditu eta talka etengabean dago bere buruarekin eta inguruarekin. Saiatu naiz Sabinaren gorputza bera tramaren gertaleku moduan kokatzen. 

(Irakurri +)

Aquellos años de gatillo fácil

VITORIA, 3 DE MARZO DE 1976 IN MEMORIAM 

Juan Ibarrondo tenía trece años aquel crudo invierno de 1976, el primero desde la muerte del dictador Francisco Franco. Demasiado joven para que le dejaran participar en aquellas manifestaciones tan virulentamente reprimidas, las observaba con pasión desde la ventana de su casa, en pleno centro vitoriano. Los recuerdos y vivencias que guarda de la época los ha introducido en la “coctelera creadora” de Recuerdos de marzo. “Ahí dentro está parte de mi familia más directa, incluido yo”.

Recuerdos de marzo es una novela coral ambientada en aquella Vitoria que anhelaba un cambio político que no llegaba, mientras el Régimen continuaba gobernando con mano de hierro y los trabajadores luchaban por mejorar sus condiciones laborales. El resultado de todo ello ya es historia: cinco obreros fueron asesinados por la Policía mientras celebraban una asamblea en la iglesia de San Francisco.

(Irakurri +)